Met een enkel heen richting wijde zee toekomst en verleden die neem je mee en je eenzame voetspoor van doofstom verdriet op het strand leidt naar de waterrand naar het witte schuim van de bruisende branding, ze wist al je sporen, je voeten van zand God weet welke angsten je moest doorstaan kent het groot verdriet dat je stem wegnam en je zocht een houvast in de stem van de zee die weerklinkt in de schelpen en het lied dat ze zingen komt recht uit hart van de zee, die je zachtjes wenkt Al je wegen leiden naar eenzaamheid welke mooie woorden wilde je nog kwijt en de stem van water en wind zingt je naam en verleidt je ziel, lokt je naar de diepte En je gaat, net zoals in een droom Alfonsina voor altijd gehuld in de zee De sirenen gaan met je aan de haal langs een weg van algen en mooi koraal fonkelende zeepaardjes lichten in het donkere water, dicht bij je zijde en al het gewemel in ’t woelige water zinkt met je mee aan je zijde Zet de lamp maar zachter en dim het licht laat me nu maar slapen in dit gedicht als men naar mij vraagt zeg dan niet of ik leef, maar zeg dat Alfonsina hier nooit verbleef als men naar mij vraagt zeg dan nooit dat ik hier ben, maar zeg dat ik ben weggegaan
After logging in you can edit the information for this song and the lyrics yourself
No comments yet
After logging in you can add comments here