Karakter

Ik schreef deze column voor mijn badmintonvereniging, anoniem.

Alweer zo'n heerlijke ondefinieerbare term. Als gewenning aan deze column u niet overgeslagen heeft, zou u denken dat ik het erom doe. Dat voorlaatste activum mag, maar bedaar daarmee niet uw waarschijnlijk verstrekkende gedachtegang en stel uzelf de vraag wat u onder karakter verstaat. Ziet u deze tekst als één aaneenschakeling van symbolen met een kenmerkende aard waardoor die zich onderscheidt? Misschien is karakterologie dan wel wat voor u en heeft u wellicht uw roeping misgelopen. Of denkt u bij dat woord aan Ferdinand Bordewijk, boekverslagen op een middelbare school of een film uit 1997? Over het laatste kan ik niet meepraten, maar over het eerste eigenlijk evenmin. Voor school verplicht literatuur gadeslaan, zonder enig hoger doel, past gewoonweg niet bij mijn karakter. En hier snapte u zonder uitleg of vragen over welke betekenis ik het had. Een interessant fenomeen, dat wel een uitweiding kan gebruiken.

Hoe kan een karakter tegelijkertijd ondefinieerbaar zijn en als kapstok dienen voor in principe nodeloos onderbouwbare persoonlijke eigenschappen. Als je iets ophangt, weet je toch wát je ophangt? Ook de uitspraak "die [iemand] toont [tenminste] karakter" wordt vaak de buitenlucht in geslingerd. Blijkbaar kan de gebruiker van die al dan niet niet-negatieve aantijging menselijke karakters waarnemen, vergelijken, beoordelen en zonder problemen publiekelijk bekend maken. Veelal gaat het echter niet om een summa cum laude afgestudeerde psycholoog, dus in hoeverre is het gegrond wat diegene zojuist aan ons meedeelde? Niemand weet het en nog minder mensen denken erover na. Vraag daarom de volgende keer dat u iemand zo interessant hoort doen voor de grappigheid eens naar een uitleg of achterliggende gedachte. Zeer waarschijnlijk levert dat een boeiend en leerzaam gesprek op voor, zeer onwaarschijnlijk, beide partijen.

Hoe zit het overigens met relaties en de daarin vaak voorkomende botsende karakters? Als minstens twee auto's gezellig met elkaar een carambole maken, zijn die meestal stuk, total loss of een variabele combinatie van die twee. Ik kan me zo voorstellen dat de aard van een persoon ook verminkt wordt, als die een stoot krijgt. Maar wie is de automonteur voor het menselijke apparaat en behoeven gebotste karakters überhaupt wel reparatie?

Misschien is alles wat ze nodig hebben gewoon een ontspannend potje inspannend badminton. De waarschijnlijkheid is laag, maar een terugkerend sprongetje naar onze sport is letterlijk nooit weg. Badminton vereist overigens ook een bepaald karakter. Onze trainer verwoordt en verbeeldt (in deze context de niet wederkerende vorm) doorgaans wel meer, maar iets waar hij op blijft hameren is de manier waarop je speelt. Doe dit zakelijk, effectief, efficiënt, opportunistisch, met een plan. Hoe het ook wordt genoemd; het heeft alles te maken met je zakelijke karakter, je effectieve methode, je efficiënte handelen, je opportunistische instelling en de reden achter je plan. Kortom, met wie je bent. "Als je [vul hier de overtreffende trap van één van de termen in] speelt, kun je met gemak [vul hier een getal tussen 1 en 4 in] klassen hoger spelen." Het klinkt mij bekend in de oren. Is het bij de andere partij tussen de oren echter wel bekend dat het aanpassen van je eigen karakter niet met gemak gaat? Misschien is het zelfs niet eens mogelijk. Of verschuil ik me dan te makkelijk? Ja, ik wíl het gewoon niet veranderen. Laat mij lekker onzakelijk spelen in een klasse die past bij mijn karakter, met een tweetal trainingsavonden waarbij ik voldoening heb, met mensen die ik mag. Een pure vorm van egoïsme, zonder verontschuldiging. En sorry, maar zo zit mijn karakter nou eenmaal in elkaar.

K.