Kilogrammen

De zevende column voor de nieuwsbrief van mijn badmintonvereniging, die ik anoniem schreef.

Lekker als een onderwerp zich precies op het goede moment aandient. Zoals natuurlijk altijd iedereen uiterst gezellig doet na de training bleven wij ook gisteren weer even zitten om onder het genot van een koud biertje de afgelopen dagen te bespreken. Opeens echter voelde ik me niet meer thuis in het voor de rest levendige gesprek; twee mannen hadden het over afvallen. En wel in die context dat ze er zelf relatief actief mee bezig waren.

Ik dacht altijd dat dat alleen iets was voor vrouwen. Iets waarbij mannen rationeel de erin te stoppen energie afwegen tegenover de uiteindelijke effecten die het zou opleveren en dan tot de logische conclusie komen dat het werkelijk nergens over gaat. Niet dus; bedankt voor het radicaal omverwerpen van mijn beeld van mijn wenselijke werkelijkheid. Blijkbaar vinden mannen bewondering inderdaad een belangrijke vorm van liefde. Eentje die het op het gebied van een aantal kilo's wint van factoren als acceptatie en waardering, dat wij toch eigenlijk ook hoog in ons vaandel hebben staan. Of zal het verliezen van overtollig vet iets zijn wat je voor jezelf doet? Iets om je zelfverzekerdheid mee op te krikken. Iets wat je indirect dus niet voor jezelf doet, maar voor de doelgroep, die dit onderwerp ook veelvuldig in praktijk brengt.

In het rijtje van de dermate deugddoende dingen des dames vinden we echter geen reden die hen motiveert een afneming in gewicht, terwijl ze op een weegschaal staan, te overwegen. Zorgzaamheid, begrip, respect, toewijding, bevestiging en geruststelling; de 6 gedaantes van mogelijke multifunctionele mannelijke minne waarop een vrouw zit te wachten — als je de boeken, waarvan ik nog wel meer kilo's wil lezen, moet geloven. Het zal ook wel weer met het moeilijk meetbare aspect eigenwaarde te maken hebben, maar gezichtsverlies op dit vlak heeft volgens mij echt niets te maken met negatief gewichtsverlies. Op het moment dat een weegschaal je moet vertellen dat je te zwaar bent, zit er ergens een denkfout. Zonder deze materiële uitvinding als rotsvast bewijs van de creativiteit van de praktische mens was je variabele gewicht dus wel acceptabel geweest? Zoals Baz Luhrmann zei, you're not as fat as you imagine en do not read beauty magazines, they will only make you feel ugly. Wijze lessen, die ik graag ook zou willen verkondigen. En niets weerhoudt mij ervan dat te doen, dus bij dezen.

Natuurlijk heb ik het hierboven niet over de extreme gevallen. Als je zonder takelwagen 's ochtends niet heelhuids je bed uit kunt komen is het een ander verhaal. Echter, dan is het niet de schaal, die je vertelt dat er in de weg hangende massa geofferd moet worden, maar de mening van de menselijke massa. Tegen besluiten tot collectieve vermagering van De Tokkies, en ma in het bijzonder, heb ik bijvoorbeeld geen enkel bezwaar. Het lijkt mij niet verkeerd als die eens wat beweging ondergaan. En dan bedoel ik niet in een busje smartlappen 'zingen', een optreden geven, je knie bezeren — waardoor deze nog dikker uit de verf komt — of de mensen thuis op een andere willekeurige wijze laten lijden. Nee; ga eens sporten, ga badmintonnen. Maar blijf dan alsjeblieft wel weg van onze vereniging. Het is hier al gezellig genoeg!

Over lijden gesproken; vorige week heb ik toevallig een workshop inleiding in het boeddhisme bezocht. De eerste edele waarheid volgens die leer luidt als volgt.

Leven is lijden.

Lekker ongenuanceerd, en bij de uitleg is het al niet anders.

Geboorte is lijden, ouderdom is lijden, ziekte is lijden, dood is lijden, verdriet en weeklagen, pijn, smart en wanhoop zijn lijden; omgaan met diegene en datgene waarvan je een afschuw hebt is lijden, gescheiden worden van het geliefde is lijden, niet krijgen wat men wil hebben, is lijden — kortom, de vijf groepen (die object zijn) van hechten, zijn lijden.

Vanavond is het tweede deel van de workshop. Misschien gaan ze het dan hebben over lijnen, zodat ik iets meer duidelijkheid heb en volgende keer kan terugkomen op wat ik eerder zei. Tot die tijd blijft mijn mening niet gewichtig.

K.